บทที่ 34 ตกลงเราเป็นอะไรกัน (6)

หล่อนโน้มใบหน้าลงต่ำ อุ้งมือนุ่มกอบกุมเคล้นคลึงความเป็นชายที่ยังคงไม่แผลงฤทธิ์ กลีบปากนุ่มจูบซับลงไปเบาๆ บนริมฝีปากอุ่นร้อน มาพร้อมเสียงกระซิบสั่นพร่าที่คนเมาหนักไม่อาจแยกได้ว่าใครเป็นใคร

"ไหม...อยากให้อาเตทำมากกว่ากอด..."

"เมา...ทำไม่ไหว...มัน...ไม่สู้มือเธอ..."

"เดี๋ยว...ไหม...จะทำให้มันสู้เองค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ