บทที่ 106 แค่เผลอไป

ตอนที่ 106 แค่เผลอไป

วันรุ่งขึ้น ลักษิณาเดินแทบไม่ตรง ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความเมื่อยล้าจนต้องค่อย ๆ พยุงตัวกับขอบโต๊ะ ใบหน้าสวยแดงระเรื่ออย่างคนทั้งอายทั้งเขิน ในใจนึกคาดโทษคนตัวโตที่ล่อลวงเธอจนเสียผู้เสียคน หมดกันฟอร์มทั้งหมดที่อุตส่าห์สร้างมา ต่อไปนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ