บทที่ 27 27 ที่เดิม

27 ที่เดิม

ปรางปรีญาใช้มืออีกข้างทุบลงไปบนท่อนแขนล่ำของชายหนุ่ม แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาคิดที่จะปล่อยมือจากเธอเลย

“ปล่อยนะ ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย” ปราปรีญาร้องบอก

“ร้องสิ ร้องให้ดังๆไปเลย คนในหอพักจะได้แห่มาดูเรื่องของผัวเมีย ถ้าไม่อายก็ร้องเลย” อคิราห์ไม่ได้นึกกลัวคำขู่ของปรางปรีญาเลยด้วยซ้ำ แถมย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ