บทที่ 45 45 มิตรแท้ไม่มีคำว่าปลอบใจ

45 มิตรแท้ไม่มีคำว่าปลอบใจ

...เจ็ดเดือนต่อมา...

“ไงเพื่อน ลมอะไรหอบมึงมาหากูถึงที่นี่” ปรเมศเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังเดินเข้ามาในบ้าน ช่วงนี้เขากับเพื่อนไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่เพราะอีกฝ่ายงานยุ่ง

“ลมคิดถึงเมีย”

“เมียคนไหน” ปรเมศชอบแซวแบบนี้เป็นประจำ ใจหนึ่งก็นึกสงสาร อีกใจก็สมน้ำหน้า ทำกับเขาไว้เยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ