บทที่ 31 พายุ 2

พายุ

ท่ามกลางสายฝนหิมะที่พัดกระหน่ำ มินตรานอนทรุดอยู่บนพื้นหิมะเพียงลำพัง ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างเร่งรีบหลบฝนและพายุ ไม่มีใครสังเกตเห็นร่างบางที่นอนขดตัวจมกองเลือดอยู่ริมขอบฟุตบาท

"ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยลูกฉันที" มินตราส่งเสียงอ้อนวอนแผ่วเบาใต้ลมหนาว หยาดน้ำตาปะปนไปกับสายหิมะที่เกาะตามใบหน้าและไรผม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ