บทที่ 21 11.2
การกระทำของเขาไม่ต่างจากสัตว์ร้ายเลย ! เมื่อไหร่จะทำให้มันจบๆ ไปเสียที เธอไม่อยากจะทรมานแบบนี้อีกแล้ว !!
ตอนนั้นเธอได้ยินเสียงหัวเราะชอบใจจากคนเหนือร่าง สมองมึนตื้อรับรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร ชายหนุ่มโถมกายเข้ามาสุดลำ หัวเราะร่วนชอบใจแต่คล้ายกับว่าเขาแอบร้องไห้ด้วย ณัชชาไม่รู้จริงๆ ว่าเขารู้สึกแบบไหน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1.1
3. บทที่ 3 1.2
4. บทที่ 4 2.1
5. บทที่ 5 2.2
6. บทที่ 6 3
7. บทที่ 7 4.1
8. บทที่ 8 4.2
9. บทที่ 9 5.1
10. บทที่ 10 5.2
11. บทที่ 11 6
12. บทที่ 12 7.1
13. บทที่ 13 7.2
14. บทที่ 14 8.1
15. บทที่ 15 8.2
16. บทที่ 16 9.1
17. บทที่ 17 9.2
18. บทที่ 18 10.1
19. บทที่ 19 10.2
20. บทที่ 20 11.1
21. บทที่ 21 11.2
22. บทที่ 22 12.1
23. บทที่ 23 12.2
24. บทที่ 24 13
25. บทที่ 25 14
26. บทที่ 26 15.1
27. บทที่ 27 15.2
28. บทที่ 28 16.1
29. บทที่ 29 16.2
30. บทที่ 30 17.1
31. บทที่ 31 17.2
32. บทที่ 32 18.1
33. บทที่ 33 18.2
34. บทที่ 34 19
35. บทที่ 35 20.1
36. บทที่ 36 20.2
37. บทที่ 37 21
38. บทที่ 38 END
ย่อ
ขยาย
