บทที่ 33 18.2
“เชิญนิดก่อนเลยจ้ะ”
ไม่นานแทนไทก็เดินกลับมาพร้อมแบตเตอรี่สำรอง ชายหนุ่มเปิดเครื่องดู พบว่าณัชชาพยายามติดต่อเขาหลายสายทั้งทางเบอร์มือถือ ไลน์และเฟซไทม์
มีเรื่องอะไรงั้นหรือ ชายหนุ่มคิดด้วยความร้อนใจก่อนจะต่อสายไปหาน้องสาว เสียงจากปลายทางลนลานและสั่นเครือ
“แกมีอะไร เมื่อคืนฉันไม่รู้ว่าแบตฯ หมด ที่บ้า...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 1.1
3. บทที่ 3 1.2
4. บทที่ 4 2.1
5. บทที่ 5 2.2
6. บทที่ 6 3
7. บทที่ 7 4.1
8. บทที่ 8 4.2
9. บทที่ 9 5.1
10. บทที่ 10 5.2
11. บทที่ 11 6
12. บทที่ 12 7.1
13. บทที่ 13 7.2
14. บทที่ 14 8.1
15. บทที่ 15 8.2
16. บทที่ 16 9.1
17. บทที่ 17 9.2
18. บทที่ 18 10.1
19. บทที่ 19 10.2
20. บทที่ 20 11.1
21. บทที่ 21 11.2
22. บทที่ 22 12.1
23. บทที่ 23 12.2
24. บทที่ 24 13
25. บทที่ 25 14
26. บทที่ 26 15.1
27. บทที่ 27 15.2
28. บทที่ 28 16.1
29. บทที่ 29 16.2
30. บทที่ 30 17.1
31. บทที่ 31 17.2
32. บทที่ 32 18.1
33. บทที่ 33 18.2
34. บทที่ 34 19
35. บทที่ 35 20.1
36. บทที่ 36 20.2
37. บทที่ 37 21
38. บทที่ 38 END
ย่อ
ขยาย
