บทที่ 83 มันชอบเชอรีนแน่

เวหาที่ลอบมองเธออยู่ตลอดเวลาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข จนเวลาล่วงเลยไปจวนจะสามทุ่มแล้ว ตากับยายที่เริ่มจะง่วงนอนจึงเอ่ยบอกไปยังหลานๆ

“งั้นตากับยายขึ้นไปนอนก่อนนะยังไงก็สนุกกันให้เต็มที่” พวกท่านค่อยๆพากันลุกขึ้นยืนแล้วประคองกันขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านโดยที่มีสายตาของทุกคนมองดูด้วยความรู้สึกที่ชื่นชมไป...