บทที่ 16 เจ็บแค่ไหนก็ได้แต่ทน Nc กรุบกริบ

ส่วนธันว์ที่คิดว่าเธอเหนื่อยจนไม่ยอมอาบน้ำ เขากำลังตัดสินใจว่าจะทำยังไงกับเธอดี เขายืนอยู่ตรงนั้น ไม่ยอมปลุกเธออีกครั้ง แต่ร่างสูงวิเคราะห์แล้วว่าต่อให้ปลุกก็คงจะหลับใส่อีก เขาตัดสินใจอุ้มเธอขึ้นมา ก่อนที่จะพาไปที่ห้องน้ำ

ฝ่ายหญิงที่รู้ตัวตลอดก็ตกใจเป็นอย่างมาก เขาเป็นบ้าอะไรของเขา อยู่ดีๆ ก็อุ้มเธอขึ้นมาแบบนี้ ไปอุ้มผู้หญิงคนนั้นสิ จะมาอุ้มเธอทำไม เธอมันต่ำต้อย ไม่มีอะไรทัดเทียมผู้หญิงคนนั้นได้เลย ไม่ต้องลดตัวมาอุ้มหรอก

“ปล่อยค่ะ ฟ้าไปอาบเองได้” เพียงฟ้าเอ่ยเสียงแข็ง ชนิดที่ฝ่ายชายสัมผัสได้ เธอเป็นอะไร ปกติเพียงฟ้าไม่เคยงอนอะไรเขาเลย มีแต่เอาอกเอาใจ ต่อให้โกรธแค่ไหนก็ไม่ว่าเขาตรงๆ เสียงแข็งแบบนี้ เขาผิดสังเกตขึ้นมาทันที

“นี่เป็นอะไร เป็นไข้เหรอ หรือว่ากินยาลืมเขย่าขวด” ธันว์เอ่ยถามกวนๆ เจือความห่วงใยเล็กน้อย แต่ทว่าคนงอนเขาอยู่ ไม่ได้สัมผัสถึงมัน ตอนนี้เธอหูดับไปหมด ไม่สนอะไรทั้งสิ้น เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่เธอไม่อยากเห็นหน้าเขา ทั้งที่เมื่อก่อนเฝ้ารอว่าเมื่อไหร่เขาจะมาหาเธอ ตอนนี้เขาคือคนที่เธออยากไล่ไปให้พ้นหน้า แต่เธอก็ทำไม่ได้ ในเมื่อเธอเลือกที่จะสู้ เธอก็ต้องสู้ แต่วันนี้มันไม่ไหวจริงๆ มันหนักเหลือเกิน เธอขอปรับใจให้ปกติก่อน แต่พ่อเจ้าพระคุณก็ดันมาหาเธอวันนี้ ทำไมโชคชะตาถึงได้โหดร้ายกับเธอแบบนี้

“ไม่เป็นไรค่ะ ปล่อยค่ะ จะไปอาบน้ำ” เพียงฟ้าเอ่ยเสียงเย็น เสียงที่ฝ่ายชายรับรู้ได้ถึงความแปลกไปจริงๆ ยัยนี่เป็นอะไร ปกติเอาใจออดอ้อนออเซาะ แต่วันนี้เย็นชาแทนเขาอย่างนั้นเหรอ และดูเหมือนว่าจะเย็นชากว่าเขาอีกเสียด้วยซ้ำ

“เป็นแน่ๆ แหล่ะ สภาพแบบนี้ แต่ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อผมไม่ได้มาเอาใจคุณ ผมก็แค่มาเอาคุณ” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเลือดเย็น จะให้เธอรู้ไม่ได้ว่าเขาห่วงความรู้สึกของเธอเหมือนกัน เมื่อกี้ก็เผลอแสดงความรู้สึกของตนเองออกไป ก็เลยต้องกลบด้วยคำพูดร้ายๆ ของตนเอง