บทที่ 22 ตอนที่ 11.1 น่าหมั่นไส้ชะมัด

ตอนที่ 11

น่าหมั่นไส้ชะมัด

ฉันหันขวับไปจ้องหน้าผู้ชายคนนี้ตาเขม็งทันทีที่เห็นว่าภาพบนหน้าจอนั้นปรากฏเป็นรูปของฉันและเขาเมื่อสมัยเรียนมหาวิทยาลัย เขาจงใจเลือกรูปที่ฉันกำลังร้องไห้ขี้มูกโป่งออกมาแต่งอย่างเคร่งเครียด

“แต่งรูปไง”

“คุณว่างนักหรอ! แล้วไปเอารูปฉันมาจากไหน”

“ถ่ายเอง”

“โรคจิตหรือไง”

“ทำไมต้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ