บทที่ 37 ตอนที่ 18 สวัสดีครับ.. น้องเวียงพิงค์ (2)

ตอนที่ 18

สวัสดีครับ.. น้องเวียงพิงค์ (2)

ทันทีที่ฉันเอ่ยถามด้วยท่าทางของคนที่สงสัยนั้น พี่เธียรก็ค่อย ๆ ปรายตามามองฉัน เดิมทีฉันคิดว่าพี่เธียรนั้นอาจจะไม่พอใจอะไรบางอย่าง แต่ที่ดูจากสายตาแล้วกลับไม่ใช่ สายตาที่แสดงออกถึงความอยากไปอยากเห็นอยากเล่นนั้นราวกับเป็นเด็กคนหนึ่ง

“พี่เธียรเป็นอะไรน่ะ” ฉันค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ