บทที่ 34 มึงต้องชดใช้

ร่างใหญ่ก้มตัวลงเก็บเศษแก้วที่เกลื่อนอยู่บนพื้นแทนการหลบเลี่ยงที่จะมองหน้าชนะศึกในเวลานี้ รอยยิ้มช่างเหมือนกับกำลังถอดใจและสิ้นหวังถึงขีดสุด

หากทนมองต่อ เขาคงมีหวังทำสิ่งที่มันตรงกันข้ามกับในตอนนี้ ทว่าร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามก็ย่อตัวลงมาหยิบเศษแก้วใส่มืออีกข้าง

“ผมทำแตก เดี๋ยวผมเก็บเอง”

เหมือนบรรยากา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ