บทที่ 49 เลิกกับกูเถอะ

ทศกัณฐ์เอ่ยพลางเสมองไปทิศทางที่หญิงสาวที่นอนเฝ้าชนะศึกมาหลายวันพึ่งออกไป ตัวทศกัณฐ์ได้แต่คอยมองจากนอกประตูไม่ต่างจากคนนอก ยิ่งเห็นหญิงสาวคอยดูแลอีกฝ่ายอย่างดีเขาก็ยิ่งรู้สึกผิด

ร่างใหญ่ก้าวถอยหลังเพิ่มจนเหมือนเขากำลังจะจากไป ชนะศึกถอดสายน้ำเกลือก้าวลงมาวิ่งเข้ากอดเอวทศกัณฐ์แน่น

“ไม่ใช่ ศึกกับเดียร์เ...