บทที่ 1147

ภายในเต็นท์ จงอี้หวนกำลังทายาให้เย่ว์ฮวาพลางรู้สึกเสียใจไปด้วย “ฉันสงสัยว่ามันจะทิ้งรอยแผลเป็นไว้หรือเปล่า”

เย่ว์ฮวากล่าวว่า "อาจจะ"

ที่จริงแล้ว ตัวเขาเองไม่ได้สนใจอะไรมากนัก แต่จงอี้หวนสนใจ เธอถอนหายใจแล้วพูดว่า "ทำไมคุณถึงปกป้องฉันจากแส้ล่ะ ฉันหลบเองก็ได้นี่นา"

เย่ว์ฮวาหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า...