บทที่ 10 บทที่9

ณ เรือนหอดอกชมพูงาม

นางเอกเรื่องจำเลยรักเมียคืนหย่ากำลังตั้งหน้าตั้งตาเตรียมมื้ออาหารมื้อเย็นไว้รอคุณสามีกลับบ้าน ซึ่งหลังจากเธอฟื้นคืน และย้อนเวลากลับมาช่วงก่อนที่จะ 'หย่า' ที่สำคัญก่อนที่จะเสียลูกไป

วโรดมในภพนี้ช่างแสนดีมาก..แสนดีไม่ต่างจากภพชาติก่อนตอนที่รู้ว่าเธอแท้ง คอยดูแลเธอที่โรงพยาบาลทุกอย่าง

ตัวเธอเองไม่รู้หรอกว่าเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นได้ยังไง เพราะเหตุการณ์ราวปาฏิหาริย์เริ่มต้นในวันที่อดีตสามีไปรับตัวเธอออกจากโรงพยาบาล แล้วไปส่งที่บ้านพักตากอากาศของบิดา ชั่วขณะที่รถขับพ้นอุโมงค์..ทุกอย่างก็ดับลง

ลืมตาตื่นอีกทีก็ย้อนเวลามาช่วงก่อนที่จะหย่า หรือสวรรค์อาจจะเมตตาที่เธอคร่ำครวญเป็นซึมเศร้าจากการสูญเสียทารกในครรภ์จึงให้โอกาสแก้ตัวอีกครั้ง

คราครั้งนี้เธอต้องปกป้องลูกน้อยที่จะเกิดขึ้นในอนาคตให้ได้ ส่วนเขาถ้าทำตัวเลว..เธอนั้นตั้งใจไว้แล้วว่าจะเลิกทันที..จะไม่ยอมทำตัวเป็นของตายดังในอดีต!

"มัด..เดี๋ยวแบ่งแกงส้มไปที่ตึกใหญ่ด้วยนะจ๊ะ"เสียงหวานของนายสาวสั่งการหนึ่งในคนใช้คนสนิท

ในขณะที่ชบาสาวใช้คนสนิทอีกคนกระหืดกระหอบเข้ามาอย่างร้อนรน

"แฮ่กๆ คุณ..แพทค่ะ แย่..แล้วค่ะ" คนถูกเรียกละสายตาจากแกงตรงหน้า หันไปมองสาวใช้ พร้อมส่งยิ้มอ่อนไปให้

"ใจเย็น..ค่อยๆ พูดจ้ะชบา"

"แฮ่ก..ใจเย็นไม่ได้แล้วค่ะ ก็คุณวินนะซิคะ" สาวใช้รีบฟ้องทันที ซึ่งพอประเด็นที่ว่าคือสามี

ใบหน้าสวยจึงเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดโดยไม่รู้ตัว แก๊สที่อยู่ตรงหน้าถูกเบาไฟลง

"วินทำไมเหรอ?"

"ก็..เมื่อเช้า..ป้าปริกขนเฟอร์นิเจอร์ใหม่ไปไว้ที่เรือนเหลืองร้างหลังคฤหาสน์ค่ะ"

'เรือนเหลือง' ที่ว่าไม่ต้องบอกก็รู้ได้ทันทีว่าคือ 'เรือนของใคร'

"เห็นว่าเมื่อคืนคุณวินไปนอนกับอีนั้นด้วยนะคะ"

"ใครบอก?" ริมฝีปากสีหวานเริ่มสั่นระริก..ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ ใจหน่วงเจ็บ ทั้งที่ตั้งปณิธานไว้แล้วว่าถ้าเขาทำตัว 'เลว' เธอจะเลิกรักเขา แต่ใจไม่รักดีก็ยังไม่สามารถตัดได้ทันทีอย่างที่ในหัวคิด

"ไอ้ชัยเป็นคนไปเจอค่ะคุณแพท"

"...."

"เราจะทำยังไงกันดีคะ" ความร้อนใจของสาวใช้ ส่งผลให้ดวงตาคู่สวยอ่อนลง

ตอนที่เขาจับผู้หญิงคนนั้นขังไว้ในเรือนหลังเก่า..เดิมเธอคิดว่าเขาต้องการที่จะแก้แค้นที่นังตัวดีย์รับเงินจากคุณย่าแลกกับความสัมพันธ์

หรือชาตินี้เธอพลาดไปที่ทำให้เขารู้ข้อมูลเร็วเกินไป

เพราะการกระทำเมื่อคืนกลับกลายเป็นว่าเขายังมีเยื่อใย

ถ้าหากเป็นแบบนี้สิ่งที่เขาทำมันเลวร้ายยิ่งกว่า ชาติที่แล้วเขาเอานังแก้วไปซ่อนตัวไว้..พอสัญญาสามปีสิ้นสุดลงก็ท้าเธอหย่าทุกวัน

เปลือก และการแสดงออกของสามี ทำให้เธอเริ่มสับสนปนระแวง การที่เขาทำดีกับเธอ หรือจะมีเป้าหมายที่คาดไม่ถึง

แพทริเซียย้อนภาพเหตุการณ์ที่ค้างคาใจในภพชาติที่แล้วก่อนย้อนเวลากลับคืนมา 

เขาในวันนั้นสวมเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำดูไม่เป็นทางการนัก ใบหน้าคมคายที่ช่วงหลังผ่อนคลายลงกว่าช่วงสมัยแต่งงาน ราวกับช่วงเวลาที่เราเคยเป็นเพื่อนสมัยเรียน

ดวงตาคมมองมาที่เธอนั้นเต็มไปด้วยความห่วงใย ทว่าวันนั้นกลับมีความเย็นชาบางอย่างที่ไม่สามารถบอกได้ปะปนเข้ามาด้วย..คนที่เคยแอบรักมาตลอดชีวิตใยจะไม่รู้ว่าเขามีอะไรในใจ

เพียงแต่เธอจับไม่ได้ว่าสิ่งนั้นคืออะไร

'วินโกรธอะไรแพท หรือเปล่าคะ' เธอเคยตั้งคำถาม

'เปล่า'

'แต่..วินดูอารมณ์ไม่ดี' แพทริเซียเร้าหรือเสียงเบา สังหรใจบางอย่าง..ราวกับว่าเขาไปรู้อะไรมา

'หรือ...แพททำอะไรผิด'

'ไม่หรอก แพทไม่ได้ทำอะไรผิด'

นั้นคือคำพูดสุดท้ายก่อนที่เธอจะย้อนเวลามา อีกทั้งยังนึกสงสัยว่าเขาเองก็เช่นกัน

ทว่าเหตุการณ์ในวันนี้ พานให้เธอนึกสงสัยว่า..สรุปว่าเขายังรักผู้หญิงที่เคยมีสถานะรักแรกอยู่ไหม?

ผู้หญิงตัวเล็ก ใบหน้าหวาน..ดวงตากวางใสซื่อ..สเปคในใจชายหลายๆ คน

เมื่อคิดถึงศัตรูหัวใจความเจ็บแค้นปนระแวงก็พานให้ใจสั่น เธอไม่เคยเข้าใจทำไมในอดีตเขาถึงรักผู้หญิงคนนั้นนักหนา

แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้ สุดท้ายคนที่เกิดมาใน 'ชาติตระกูลต่ำ' ย่อมเผยจุดอ่อน 'ความไม่คู่ควร' ออกมาจนได้

เธอแค่ 'อดทน' เหมือนที่เคยผ่านมา

"รอดูก่อน"

คำสั่งของนายสาวเรียบง่าย และมันทำให้ชบาแอบขัดใจไม่น้อย..นายสาวของเธอยังเป็นคนดีจนน่าหงุดหงิดเหมือนเดิมไม่ผิด

ในขณะที่คนที่โดนทุกคนเกลียดเวลานี้กำลังนำดอกไม้ไทยที่เก็บจากบริเวณบ้านมาทดสอบกลิ่น เพื่อจะทำน้ำหอมแฮนด์เมด พร้อมกับอัดคลิปถ่ายวิถีชีวิตง่ายๆ อัปโหลดลงโซเชียลไปด้วย 

กว่างานทุกอย่างจะเรียบร้อยเวลาก็ล่วงเลยมาจนเกือบบ่าย หญิงสาวจึงตัดสินใจหาอะไรทานง่ายๆ ยังดีที่เรือนหลังเก่าถึงแม้มันจะไม่ได้สะดวกสบายมาก แต่ก็เป็นสัดส่วน

เธอเองยังได้ลงทุนซื้อเครื่องมือทำอาหารทั้งเตาแก๊ส เครื่องใช้ไฟฟ้าจำเป็นหลายอย่าง อาทิ เช่น ตู้เย็น ไมโครเวฟ เครื่องอบขนมเพิ่ม

มือน้อยจัดแจงหยิบวัตถุดิบสำหรับทำกะเพราหมูสับไข่ดาว และหลังจากหาอะไรใส่ท้องเรียบร้อย

ช่วงบ่ายหญิงสาวตัดสินใจไว้ว่าจะออกไปซื้อ วัตถุดิบไว้สำหรับทำขนมเพิ่ม ในขณะที่คิดมือถือก็มียอดเงินเด้งเข้ามา ตามด้วยข้อความไลน์จากร้านค้าคาเฟ่หน้าปากซอย

'หนูแก้วจ๊ะ ขายหมดแล้วจ้า วันนี้อย่าลืมเอาของมาเติมนะ'

แก้วกัลยาถอนหายใจโล่งอก อย่างน้อยค่ากินอยู่เธอก็หาได้แล้ว

ภารกิจตอนนี้ก็เหลือจัดการแค่กองเสื้อผ้า และบรรดาข้าวของที่พระเอกธงแดงกวาดซื้อมาให้ 

ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความลังเล..เรื่องของเรื่องถ้าเธอใช้ของพวกนี้จะกลายเป็นติดหนี้บุญคุณเขาไหมนะ

ทว่าพอสัมผัสถึงความเย็นบนข้อเท้านวลผ่อง แววตาของหญิงสาวก็เปลี่ยนไป

ขณะร่างเดิมทุ่มเทให้เขาทุกอย่างผลลัพธ์ ยังเป็นกำไลนักโทษ เขาไม่หาข้อเท็จจริงด้วยซ้ำว่าคนรับเงินคุณย่าเขาคือแม่ของเธอหาใช่เธอไม่

ถ้าเกิดวันนี้เธอรับของพวกนี้ไว้ ไม่ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเหรอ?

คิดได้ดังนั้น หญิงสาวก็จัดแจงโยนเสื้อผ้าราคาแพงใส่ถุงกระดาษ และเปลี่ยนไปเลือกสุดเดรสสีขาวปิดข้อเท้า ผมดำสลวยถูกรวบมัดเป็นจุกง่ายๆ เผยลำคอขาวสะอาดน่าสัมผัส

เนื่องจากตัวเรือนแทบจะอยู่ท้ายพื้นที่ตระกูล ดังนั้นกว่าหญิงสาวจะย้ำเท้าไปจนถึงประตูข้างเรือนคนงานเข้าออกจึงต้องเสียเวลาสักพัก

ดวงตาคู่สวยมองสำรวจบรรดาดอกไม้รอบด้านด้วยความสนใจ บางชนิดเป็นดอกไม้ไทยมีกลิ่น จนไปสะดุดกับ 'ดอกแก้ว' และ 'ดอกแก้วเจ้าจอม' ที่ปลูกคู่กัน กว่าจะรู้ตัวร่างเล็กก็เดินไปหยุดอยู่พวงดอกไม้สีคราม ส่วนดอกแก้วที่อยู่ใกล้กันหอมกลิ่นจางๆ ฟุ้งลอยตามลม 

ความทรงจำบางอย่างที่ไม่ปรากฏในหนังสือวาบขึ้นมา 

ภาพเด็กหญิงตัวเล็กผิวขาวจัดสวมใส่เสื้อผ้ากลางเก่ากลางใหม่ กำลังนั่งคุดคู้ร้องไห้อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ เพียงไม่นานเด็กชายที่วัยแก่กว่าไม่กี่ปีก็มาวิ่งกระหืดกระหอบมายืนอยู่ตรงหน้า

'แก้ว...มาอยู่ตรงนี้เอง พี่ตามหาตั้งนาน'

'...' 

'เนี่ย..ดูซิ..คุณแม่ซื้อคุกกี้ที่แก้วชอบมาให้ด้วยนะ ' เสียงติดจะทุ้มเสริมขึ้น พร้อมส่งรอยยิ้มกว้างมาให้ 

คนถูกเรียกชื่อเงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาราวลูกกวางน้อยแดงช้ำ ใบหน้าหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา..เด็กชายวโรดมชะงักเล็กน้อย ก่อนที่จะหยอบตัวลงมานั่งอยู่ในระดับเดียวกัน

'ร้องไห้?'

'...'

'ใครทำอะไรแก้ว?' เด็กชายถามเสียงเข้ม ทว่าใบหน้าเล็กกลับเลือกที่จะส่ายไปมา..ริมฝีปากถูกเม้มแน่น ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเริ่มชื้นน้ำตา แต่ยังคงไม่ตอบคำถามเขา

'หรือ ไอ้เด็กต่อมันมาแย่งขนมแก้วอีก' คนตัวโตกว่าซักไซ้เสียงขุ่น

ต่อหรือก็คือลูกคนสวนในบ้าน มีนิสัยเกกมะเหรกเกเรเป็นที่หนึ่ง...ที่สำคัญชอบแย่งของกินลูกคนงานคนอื่นที่ตัวเล็กกว่า ซึ่งเด็กหญิงแก้วกัลยาตัวกะเปี๊ยกเดียวจึงเป็นเป้าที่ถูกโจมตีได้ง่าย ทว่ารอบนี้ยัยตัวเล็กตัวน้อยก็ยังคงเงียบ 

คนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เกิดจึงรู้ได้ทันที..ดูท่าสาเหตุความเสียใจของวันนี้ คงไม่เกี่ยวกับไอ้ต่อซินะ