บทที่ 26 สายใยบางๆของความผูกพัน 2

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่…

หลี่หงจินหยางยังคงนั่งอยู่นิ่งๆให้ใครบางคนได้หลับใหลไปอย่างสบายๆอยู่ตรงต้นขาของเขา

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

ทำไมเขาต้องทำอย่างนี้ 

“สวัสดีค่ะท่านผู้ชม เมนูอาหารของเราในวันนี้” เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นจากวัตถุประหลาดที่เรียกว่า ทีวี

เสียงนั้นทำหลินหลินสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาก่อนจะงัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ