บทที่ 75 คำว่ารัก...มันเอ่ยยากนักหรือไร 2

เวลาผ่านไปครึ่งชั่วยาม...

หลินหลินเริ่มสะลึมสะลืองัวเงียตื่นขึ้นมา เธอปรือตาขึ้นมามองตรงด้านข้างของเตียงนอน เธอเห็นเป็นเพียงเตียงนอนว่างเปล่า ไร้ซึ่งร่างของหลี่หงจินหยางนอนอยู่เหมือนเดิมเหมือนดั่งเช่นทุกๆวัน

หึ! อีกแล้ว...หยางหยางนะหยางหยาง

หลินหลินได้แต่นึกเข่นเขี้ยวอยู่ภายในใจ

เธอเคยพยายามที่จ...