บทที่ 28 ความแค้นที่ไม่มีวันปล่อยวาง III

“แน่ใจนะครับ ว่าคุณแม่จะไม่เกลียดเธอ” หม่อมหลวงณรงค์ฤทธิ์ถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ เขากลัวว่าพูดออกไปแล้วทุกอย่างจะไม่เป็นแบบที่เขาคิด

“ไม่ เพราะยังไงก็เป็นลูกตาใหญ่ แม่คิดถึงตาใหญ่...บอกมาเถอะ” รมณนั่งรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ เพราะตลอดยี่สิบกว่าปีผ่านมาเธอยังคงคิดถึงลูกชายของเธอไม่ลืม...

“พาขวัญครับ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ