บทที่ 31 ความเหมาะสม

“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อก็เป็นลูกเป็นหลานฉันเหมือนกัน” รมณเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง พร้อมกับหันไปมองทางหม่อมหลวงณรงค์ฤทธิ์ที่นั่งอยู่อย่างเงียบๆ

“ไม่ค่ะ ยังไงเดือนก็ไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด!” ตีรณาขึ้นเสียงด้วยความไม่พอใจ เธอจะขัดขวางทุกทางที่ให้พาขวัญย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ให้ได้ เธอเกลียด ชนิตรา! ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ