บทที่ 44 44

มัทนานั่งนิ่งให้ไลลาปฐมพยาบาล โชคดีที่ไม่มีเศษแก้วฝังอยู่ในบาดแผลแล้วก็ไม่ลึกอย่างที่คิดไว้

‘พี่ชอบไลลานะ’ เสียงทุ้มนั่นยังวนเวียนอยู่ในหู กวินทร์สารภาพรักกับไลลาแล้ว เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้จริงๆ น้ำตาไหลลงมาอีกครั้งหลังจากที่หยุดลงไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ไม่รู้ว่าหูแว่วไปหรืออย่างไรถึงได้ยินเสียงเข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ