บทที่ 49 49

“วันนี้ทำงานเหนื่อยมาก…ป้อนข้าวฉันหน่อยนะ”

“คะ คุณวิน” คนตัวเล็กเรียกเสียงสั่นเหตุการณ์นี้เหมือนเดจาวูมันเคยเกิดขึ้นมาก่อนเธอจำได้ หวังว่ากวินทร์คงไม่คิดทำอะไรพิเรนทร์หรอกนะ ตะวันยังไม่ตกดินเลยด้วยซ้ำไป

“เป็นอะไร ทำไมตัวสั่น” ยิ่งเห็นมัทนาเป็นแบบนี้กวินทร์ยิ่งถูกใจ รั้งเอวบางเข้าหาตัวมากกว่าเดิมพร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ