บทที่ 83 83

“ฉันขอโทษนะมัทนา” รวบตัวคนตัวเล็กเข้ามากอดเอาไว้ มัทนาใช้แขนโอบกอดเขาตอบกลับไปทั้งคู่นอนกอดกันอยู่บนเตียง โดยที่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคำ...แต่มัทนารับรู้ได้ว่ากวินทร์เจ็บปวดที่ต้องปิดบังเธอเรื่องอัปยศที่แสนจะเลวร้ายนั้น

“มัททำใจได้แล้วค่ะ ยังไงคุณวินก็มาช่วยมัททัน ขอบคุณมากนะคะ…” มัทนารู้สึกดีที่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ