บทที่ 42 42

“ไม่เป็นไรนะไลลา” ศุภณัฐก้มลงกระซิบข้างๆ หูของหญิงสาว เมื่อเห็นว่าไลลามีสีหน้าไม่สู้ดีนัก เขาทำลงไปโดยไม่รู้ตัว...แค่เห็นไลลามีอาการเหมือนคืนนั้นก็ไม่สบายใจแล้ว “อยากกลับหรือยัง”

“ไลลาว่าเราจัดการคุยเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนดีกว่าค่ะ” ตอบเสียงเบาๆ

“ถ้าจะเรียกร้องความสนใจก็อดใจรออีกสักสิบยี่สิบนาที เกร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ