บทที่ 65 65

ไลลามองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความสับสนเมื่อครู่ยังไม่ยอมพูดไม่ยอมจาเอาแต่ทำหน้านิ่งๆ  แต่ทำไมตอนนี้เป็นอย่างนี้แล้วล่ะ

“ผมยังไม่อิ่มเลยไปทานกันต่อเถอะนะครับเดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงผมต้องไปตรวจคนไข้อีก”

นั้นสินะกว่าจะได้พักทานข้าวทำไมถึงได้งี่เง่าไร้เหตุผลแบบนี้นะไลลา

“ไลลาขอโทษค่ะ” คนตัวเล็กพูดเสียงอ่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ