บทที่ 86 86

จำได้ว่าตอนนั้นเขาทำเพียงแสยะยิ้มออกมาไม่สนใจกับน้ำตาและเสียงสะอื้นของเธอสักนิด เพราะกลัวว่าสิ่งที่ตั้งใจเอาไว้จะพังลงหมดขืนหันกลับไปพูดกับเธอ ย่ำยีศักดิ์ศรีคุณหนูผู้สูงส่งด้วยการคลอเคลียหญิงสาวอีกคนที่อยู่ข้างกาย หยอกล้อกันด้วยเสียงหัวเราะทำเหมือนมารตีเป็นเพียงอากาศที่มองไม่เห็น

และนั่นคงทำให้เธอห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ