บทที่ 97 97

ผมเป็นคนยิ้มยากแต่ไลลาสามารถทำให้ผมยิ้มได้ตลอด หัวเราะบ่อยขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ถ้าไลลาไม่อยากทำอาหารผมจะเป็นคนทำให้ไลลาทานเองดีหรือเปล่า ขอเพียงแค่นั่งให้กำลังใจผมเฉยๆ ก็พอ”

“ทำไมล่ะคะ กลัวไลลาทำครัวไหม้หรือไงกัน” เธอฟาดแขนของเขา

“เปล่าครับ ผมไม่อยากให้ไลลาฝืนทำอะไรในสิ่งที่ไม่ชอบต่างหาก”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ