บทที่ 21 อดีตสีดำ (2)

ชายหนุ่มผลุนผลันลงจากเตียง รีบปราดเข้ามาใกล้คนที่ยืนตัวสั่นหวังปลอบประโลม แต่กลับถูกปัดป้องไม่ให้เขาเข้าใกล้ราวรังเกียจ

“ไม่ต้องพูดแล้ว ภาเกลียดคุณ!”

“ฟังผมก่อน ผมไม่รู้…”

“เผียะ!”

ใบหน้าคมคร้ามหันไปตามแรง ชายหนุ่มจะยกมือขึ้นลูบซีกหน้าด้วยความเจ็บชาที่แล่นปราดเข้ามาในทันใด

“ยังจะปฏิเสธออกมาอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ