บทที่ 41 ลวงรักซาตาน (5)

เสียงเข้มเอ่ยขึ้นใบพร้อมใบหน้าบอกบุญไม่รับที่กำลังจับจ้อง ทำให้วิมลยาแทบอยากตะโกนใส่หน้าของเขาดังๆ ยิ่งนัก ว่าหล่อนเองก็ไม่ได้อยากจะทำแบบนี้สักเท่าไหร่ อยากให้รู้ว่าหล่อนเองก็กล้ำกลืนฝืนทนมากแต่ไหนในการที่มาทนปั้นหน้าอยู่อย่างนี้ หากไม่ติดว่าทำเพื่อเป้าหมายที่ได้วางเอาไว้ หล่อนคงเก็บเสื้อผ้ากลับบ้าน...