บทที่ 68 สงครามประสาท (5)

สายฝนเริ่มซาเม็ดลง จากไปโดยทิ้งความเหงาเข้ามาห่มคลุมอยู่รายรอบ แคทลียาวางโทรศัพท์ลงบนหัวเตียงแล้วจ้องมองอยู่อย่างนั้น ดวงตาเหม่อลอยเพราะความคิดบางอย่างทำให้สมองจินตนาการไปไกล หลังจากที่พยายามโทร.หาเขาแล้วไม่ติดเลยสักครั้ง ความหวาดหวั่นทำให้หล่อนทิ้งกายลงบนเตียงนอนด้วยหัวใจที่เหน็บหนาว

ห้ามคิดถึง ห้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ