บทที่ 7 เสน่หานางรำ (4)

แคทลียาเลี่ยงที่จะตอบตามตรง แท้จริงแล้วหล่อนไม่เคยรับงานทำนองนี้กับใคร นอกจากเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น แค่นี้ก็กล้ำกลืนฝืนทนมากพอแล้ว หากให้รับงานลักษณะนี้กับคนอื่น ชาตินี้คงต้องอยู่แบบอัปยศอดสูไปจนวันตาย

อีกอย่างค่าตอบแทนเพื่อแลกกับความสุขในการที่จะลิ้มลองสาวพรหมจรรย์เขาก็จ่ายให้มาอย่างคุ้มค่า มันมากพอจนคิดว่าชาตินี้คงไม่มีปัญหาหาเงินได้มากขนาดนั้นจากการประกอบอาชีพธรรมดาอย่างแน่นอน

คำตอบแบบไม่อ้อมค้อมช่างกระแทกใจคนฟังยิ่งนัก น่าแปลกที่จู่ๆ เขาก็นึกหวงหล่อนขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เพียงคิดไปถึงว่าที่ผ่านมาหล่อนอาจอยู่บนเตียงกับใครสักคนที่ไม่ใช่เขา หัวใจของเขาถึงกับวาบหวิวอย่างประหลาด

‘หวงเธอเพราะคิดว่าเป็นภาอย่างนั้นเหรอ บ้าจริงเรา’

ชายหนุ่มครุ่นคิดอยู่ในใจ ขณะปลายนิ้วแกร่งไล้เส้นผมอ่อนนุ่มเล่นอย่างเพลิดเพลิน

“หากฉันจะขอร้องให้เธอเลิก ห้ามไปกับคนอื่นอีกนอกจาก

ฉันคนเดียว ได้ไหม”

“เพื่ออะไรคะ”

แคทลียาเงยหน้าขึ้นไปสบกับแววตาจังจริง คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจในความคิดว่าเขาจะมาไม้ไหนกันแน่

คงไม่ใช่เพราะเขาคิดอะไรเกินเลย วันนั้นคงไม่มีวันมาถึง...หญิงสาวพยายามย้ำเตือนตัวเอง รู้ดีว่าสังคมของหล่อนกับเขานั้นต่างกันมากเกินไป หากไม่มีเรื่องบนเตียงเข้ามาเกี่ยวข้อง วันนี้หล่อนคงไม่ได้มาอยู่ในอ้อมกอดของซีอีโอหนุ่มแห่งเคพี อินเตอร์กรุ๊ปอย่างแน่นอน

“เพื่ออะไรคะ แคทอยากรู้”

“เอาเถอะ ถือว่าฉันขอร้องก็แล้วกันนะ”

ชายหนุ่มรีบตัดบทหลังจากที่เงียบไปพักใหญ่ แท้จริงแล้วเขาเองก็ไม่มีเหตุผลที่จะมารองรับว่าทำไมถึงบอกไปแบบนั้น

“แคทไม่รับปากนะคะ”

“ทำไม! เธออยากจะเป็นนักใช่มั้ย ผู้หญิงที่เขาตราหน้าว่าขายตัวน่ะ”

อารมณ์ของชายหนุ่มเพิ่มดีกรีความร้อนขึ้นมาทันที เมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดเอ่ยถ้อยคำที่สวนกับความตั้งใจของเขาออกมา ฝ่ามือแกร่งเผลอบีบต้นแขนเล็กจนแน่นอย่างลืมตัว

“คุณริท แคทเจ็บ”

หญิงสาวพยายามแกะมือแข็งราวคีมเหล็กออกไปให้พ้นตัว ราวปริชญ์จะรู้ตัวว่ากำลังแสดงท่าทีไม่เหมาะสมออกมา ชายหนุ่มจึงค่อยๆ คลายมือออกจากต้นแขนเรียว

“ฉันขอโทษ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องการเงินมากขนาดนั้น ไหนลองบอกฉันมาสิเผื่อฉันจะช่วยเธอได้”

“ก็…ใช้จ่ายทั่วไปค่ะ”

“แค่ค่าใช้จ่าย? ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าแค่นำไปใช้จ่ายจะทำให้เธอยอมขายตัวให้กับฉัน”

“แคทสงสารที่บ้าน ไม่อยากรบกวน เพราะคุณแม่ก็ทำงานไม่ไหว หากแคทไม่ทำแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าจะหาเงินมาจากไหนเพื่อเป็นค่าใช้จ่าย เพราะแคทเพิ่งเรียนจบยังหางานไม่ได้เลยค่ะ”

แคทลียาเลือกที่จะไม่บอกความจริงทั้งหมดว่ามารดาของหล่อนป่วยต้องใช้เงินมาก ไม่อยากให้เขาเข้าถึงตัวตนมากไปกว่านี้

“ทำไม…แม่ของเธอเป็นอะไร”

คล้ายหัวใจจะไหววูบลงไปเพียงได้รับทราบข้อมูลในอีกแง่มุมหนึ่งที่เขามองข้ามมันไปก่อนหน้านั้น คิดเพียงแค่ว่าหล่อนคงอยากหาเงินไปซื้อของแบรนด์เนมมาใช้เพื่ออัพเกรดตัวเอง เพื่อที่จะได้มีที่ยืนในวงสังคมที่เต็มไปด้วยภาพลวงตา

“บอกฉันมาสิแคทว่าเธอเดือดร้อนอะไร”

ปลายนิ้วแกร่งเชยคางมนให้เงยหน้าขึ้นมาสบตา รู้สึกอยากร่วมรับรู้ชีวิตในครอบครัวของหล่อนขึ้นมาในทันใด ทั้งๆ ที่ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าทุกเรื่องที่หล่อนเอ่ยออกมานั้นคือความจริงหรือเรื่องหลอกลวงกันแน่

หล่อนอาจกุเรื่องขึ้นมาเพื่อเรียกความเห็นใจ หวังสูบเงินจากเขาอย่างที่คนอื่นเคยทำ แต่กับเธอคนนี้เขากลับไม่คิดเช่นนั้น แววตาของหล่อนที่มองมา เขารับรู้ได้ว่าหล่อนไม่โกหก

“เอ่อ…ทำไมเราถึงไม่คุยเรื่องอื่นคะ มาผ่อนคลายจะคุยเรื่องเครียดกันทำไมนะ”

แคทลียารีบเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มจะซักไซ้มากขึ้น หญิงสาวเผยรอยยิ้มแก้มบุ๋มขณะรินเครื่องดื่มใส่แก้วของเขาเพื่อเติมให้เต็ม หลังจากที่พร่องลงไปก่อนหน้านั้น

“แล้วเธออยากคุยเรื่องอะไรล่ะ”

“เรื่องที่ทำให้คุณริทตื่นเต้นไงคะ”

มือนุ่มหยิบแก้วเครื่องดื่มของเขาขึ้นมาถือเอาไว้ ก่อนนำไปจ่อตรงริมฝีปากได้รูปอย่างเอาใจ...ปริชญ์ยิ้มอย่างพึงใจเมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดเริ่มรู้จักที่จะเอาใจเขาขึ้นมาบ้างแล้ว มือแกร่งเคลื่อนมากอบกุมมือนุ่มเอาไว้ขณะกำลังละเลียดวิสกี้จากแก้วที่หล่อนบรรจงป้อนให้อย่างนุ่มนวล

“ฉันจะส่งเธอเรียนต่อโทดีมั้ย ฉันอยากให้เธอมีความรู้ติดตัวเอาไว้ แต่มีข้อแม้ว่าระหว่างนี้เธอต้องเลิกรับงานเหมือนอย่างที่เคยทำแล้วมาเป็นผู้หญิงของฉันแทน อดีตที่ผ่านมาฉันจะไม่สนใจ ฉันจะมองแค่ว่าปัจจุบันฉันสนใจเธอก็พอ”

“คุณริท พูดเล่นใช่มั้ยคะ”

แคทลียามองคนตรงหน้าคล้ายไม่เชื่อ ไม่คิดว่าตัวเองจะโชคดีถึงขนาดที่จู่ๆ เขาก็ยื่นข้อเสนอที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ออกมา

“ฉันพูดจริง”

“แต่ว่า…”

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ตกลงตามนี้ก็แล้วกัน”

แคทลียาลอบผ่อนลมหายใจเมื่อสมองกำลังสับสนอย่างหนัก หากหล่อนยอมรับข้อเสนอที่ว่านี้นั่นแสดงว่าหล่อนตัดสินใจเดินเข้าสู่กรงขังที่เขาเปิดเอาไว้รอท่า รู้ดีว่ามันเป็นแผนการอย่างหนึ่งที่เขาสร้างขึ้นมาอย่างแยบยล แผนการเพื่อที่จะผูกมัดเอาไว้ แลกกับการได้หาความสุขจากร่างกายของหล่อนเท่านั้น

บทก่อนหน้า
บทถัดไป