บทที่ 40 ไม่รู้ตัว

มาร์ตินลืมตาตื่นขึ้นในช่วงสายของเช้าวันใหม่ เขาควานหาคนข้างกายที่เคยนอนกอดกันอย่างอบอุ่นบนเตียงนอนนุ่มแต่กลับไม่เจอใครทั้งนั้น

น้ำพั้นช์หายไปไหนนะเนี่ย รึว่าไปเรียนแต่นี่ก็ปิดเทอมแล้วนี่นา หัวสมองประมวลผลความคิดตลอดเวลา แต่มาร์ตินยังคงชะล่าใจเขาไม่คิดว่าน้ำพั้นช์จะหายไปไหนไกลจากสายตาของเขาได้

มาเฟีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ