บทที่ 47 พัง

"พี่ยอม"

น้ำพั้นช์รีบใช้สองมือดันแผงอกแกร่งของต้นหนาวออกทันที ที่เขาผละริมฝีปากออก เธอเผลอไปกับความอ่อนโยน ความอบอุ่นของเขาได้อย่างไร แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณต้นหนาวที่เขาทำให้ความรู้สึกของเธอชัดเจนขึ้น

"ยะ ... อย่าทำแบบนี้อีกนะคะพี่หมอ"

ที่พูดไปเขาจะเสียใจหรือเปล่าเธอไม่รู้ เธอรู้แต่ว่าจูบของต้นหนาวไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ