บทที่ 87 ตอนจบ

"โอ้ทะเลแสนงามมมมม ฟ้าสีครามสดใส มองเห็นเรือใบ อยู่ในท้องทะเล หาดทรายงามเห็นปู ดูซิดูหมู่ปลา กุ้งหอยนาๆ อยู่ในท้องทะเล"

"ป๋า ร้องเพลงอะไรให้ลูกฟังเนี่ย แล้วทำไม นอนระเนระนาดกันอย่างนั้น"

น้ำพั้นช์เดินออกมาจากตัวบ้านพักตากอากาศริมทะเลเห็นมาร์ตินนอนแอ้งแม้ง ศรีษะมัดจุกสองจุกกลีบปากหนาเปรอะเปื้อนไปด้วย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ