บทที่ 29 จบเหมือนเดิม
ปณิชานั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถจนกระทั่งถึงเวลาสองทุ่ม เมื่อเห็นตุลธรเดินออกมาจากคลินิกเธอก็รีบเปิดประตูออกแล้วเดินเข้าไปหาเขาทันที
“หมอตุลย์คะ เหมยว่าเราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง”
“ผมเหนื่อยมากนะเหมยเอาไว้คุยกันวันหลังได้ไหม”
“หมอจะบ่ายเบี่ยงไปถึงไหนมีอะไรก็พูดมาตรงๆ”
“คุณอยากให้ผมพูดตรงๆ กับคุณมา...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 หมอคนใหม่
2. บทที่ 2 ทำความคุ้นเคย
3. บทที่ 3 หล่อแล้วไง ไม่ใช่สเปก
4. บทที่ 4 เลือดเย็นเกินไปแล้ว
5. บทที่ 5 เรื่องบังเอิญ
6. บทที่ 6 เข้าทาง
7. บทที่ 7 นึกว่าลืมได้แล้ว
8. บทที่ 8 ไม่อยากเสียใจ
9. บทที่ 9 ผมไม่ใช่เขา
10. บทที่ 10 ชี้โพรงให้กระรอก
11. บทที่ 11 รับผิดชอบ
12. บทที่ 12 คนในความลับ
13. บทที่ 13 เหตุผลที่ทิ้งเธอไป
14. บทที่ 14 ทำไมถึงบอกผม
15. บทที่ 15 ดีใจที่ถูกทิ้ง
16. บทที่ 16 ความลับที่ปิดไม่มิด
17. บทที่ 17 คนที่ใช่ของหมอตุลย์
18. บทที่ 18 ไม่ผิดที่จะหึง
19. บทที่ 19 หวาน
20. บทที่ 20 เรื่องที่พลาด
21. บทที่ 21 เพราะไวน์หรือเพราะมีใจ nc
22. บทที่ 22 คำสัญญา nc
23. บทที่ 23 คิดไม่ผิด
24. บทที่ 24 ความลับไม่มีอยู่จริง
25. บทที่ 25 เราจะไม่เจอกันอีกหลายวัน nc
26. บทที่ 26 หมอเด็กเอวดุ nc
27. บทที่ 27 ก่อนจากต้องถึงใจ nc
28. บทที่ 28 เงียบหาย
29. บทที่ 29 จบเหมือนเดิม
30. บทที่ 30 เผชิญหน้า
31. บทที่ 31 เดินหน้าหาความสุข
32. บทที่ 32 คำสัญญา
33. บทที่ 33 ยินดีต้อนรับ
34. บทที่ 34 สดใสแค่ภายนอก
35. บทที่ 35 ขออยู่ด้วย
36. บทที่ 36 ปลอดภัยจริงๆ ใช่ไหม
37. บทที่ 37 คุกคาม
38. บทที่ 38 ไม่น่าจะต้องเจอแบบนี้
39. บทที่ 39 หนูรู้ว่าแม่รักเขา
40. บทที่ 40 ถ้าไม่ไหวก็แค่ร้องไห้ออกมา
ย่อ
ขยาย
