บทที่ 30 แค่ขอโทษมันไม่พอ

วีก้ากอดน้ำมนต์แนบแน่นไม่ยอมปล่อยเธอ เขาเป็นคนพูดไม่เก่ง และไม่รู้ว่าเวลาแบบนี้คนอื่นเขาทำอย่างไรกันบ้างเขารู้แค่ว่าเขาต้องการให้เธออยู่กับเขาในทุกช่วงเวลา ในทุกวัน วีก้าใช้มือหนาลูบผมด้านหลังของน้ำมนต์อย่างหวงแหน ก่อนจะค่อยๆ ผละออกจากตัวเธอ ใช้สองมือประคองใบหน้าหวานของเธอ แล้วกดจูบเบาๆ ที่หน้าผากมน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ