บทที่ 120 ข้าเห็นเจ้าลูบไล้แผ่นอกข้าตั้งนาน

“หม่อมฉันไม่เป็นอะไรเพคะ” ส่ายหน้าเร็วๆ แต่ไม่อาจดึงมือตัวเองออกจากแผงอกของเขาได้ เวลานี้ นางต้องแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น  รั้งเวลาให้เขาอยู่ตุนหวงให้นานที่สุด  

บุรุษหนุ่มเห็นท่าทางหลุกหลิกของนางกับมือไม้ที่เปะปะบนอกของเขาแล้วก็อมยิ้ม แต่เพราะคิดว่านางยังมองไม่เห็นจึงได้แกล้งดึงมือนางที่ทาบอกของเขาไว้...