บทที่ 20 นี่มันอะไรกัน

ว่านหนิงเหมยนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้ารับอย่างจำใจ นางหมุนตัวเดินออกมา หยิบผ้าโปร่งปิดครึ่งหน้าของตนเองแล้วเร่งเดินไปตามทิศทางที่ว่านซือสือบอก ถ้าวันนี้นางไม่รู้สึกป่วยไข้ คงได้แอบไปเดินหมากล้อม หาเงินไว้เป็นทุนให้จ้าวต้าสักกระดานสองกระดานไปแล้ว 

หญิงสาวเดินมาหยุดหน้าโรงน้ำชาที่คุณชายว่านบอก ซ...