บทที่ 28 นางมีสิทธิ์คิดฝันไปไกลกว่านี้ได้ไหม

“เจ้าอยากเดินหมากก็ให้เด็กไปยกกระดานหมากมาเถิด”

ส่ายหน้ารำคาญกับท่าทางของซิ่นเจี่ยง เขารู้ว่ากุนซือผู้นี้หลงใหลการเดินหมากล้อมเป็นอย่างยิ่ง ยามว่างหรือสบช่องทางก็ออกไปตระเวนเดินหมากกินเงินกับผู้อื่น ทำตัวเหมือนเป็นผีพนัน เคยเดินหมากติดพันหายไปสองสามราตรีก็มี บางครั้งเขาให้เจิ้งหู่หรือเจิ้งไฉคอยติดตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ