บทที่ 61 วันๆ เอาแต่ขลุกอยู่กับต้นไม้ดอกไม้

เพียงแค่นั้น สวนหลังตำหนักที่ยังไร้ชื่อเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง เสียงหัวเราะราวกับแสงสว่างไล่หมอกสีเทาหม่นในตำหนักขององค์ชายเฟยเทียนให้จางลงไป.

องค์ชายเฟยเทียนวางจอกสุราที่ว่างเปล่าลงบนโต๊ะ ร่างของเจิ้งหู่ก็ปรากฏเบื้องหน้าราวกับภูตผีวิญญาณ วิชาตัวเบาของเจิ้งหู่เจิ้งไฉเป็นเลิศนัก ด้วยเหตุนี้ทั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ