บทที่ 79 หมาป่า

 “หมาป่าเพคะ” หญิงสาวย่นจมูก 

การแก้ไขคำเรียกขานนั้นทำให้ชายหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเผลอยิ้ม นางเป็นเช่นนี้เสมอ มักคิดถึงจิตใจผู้อื่นแม้เป็นเพียงสัตว์สี่เท้าก็ตาม

ซานม่านหวายกมือขึ้นกอดอก เหล่ตามองคนตัวโตที่เผยรอยยิ้มเซ่อซ่าแล้วส่ายหน้าไปมา 

“แล้ว...ข้าก็อยากถามเรื่องยานั่น...” ว่านหนิงเหมยพูดเสี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ