บทที่ 36 บทที่ 17 (1/2)

บทที่ 17

หลายชั่วโมงผ่านพ้นไปจนกระทั่งราตรีกาลอันแสนหวานคลี่คลาย แสงเงินแสงทองเริ่มจับขอบฟ้าเหนือม่านน้ำตกโอเอซิสส่วนตัว เสียงนกทะเลทรายส่งเสียงกู่ร้องรับอรุณรุ่งที่แสนสดใส ลมยามเช้าพัดพากลิ่นไอดินชุ่มฉ่ำและกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าโชยรวยริน

บนเตียงกว้างปูพรมเปอร์เซียสีแดงเลือดนก ทาริคตื่นขึ้นมาก่อนตั้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ