บทที่ 12 ไปเลือกแหวนแต่งงานกับฉัน

ปลายนิ้วของพริมดาวจิกเกร็งเข้าไปในฝ่ามือ เล็บแทบจะทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ

เธอจ้องมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความลำพองใจของลลินา แล้วก็นึกถึงสามคำเย็นชาของชลสิทธิ์ วินาทีนั้นความเหนื่อยล้าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ก็เข้าจู่โจม

ในเมื่อทุกอย่างเป็นแบบนี้แล้ว... การดื้อรั้นต่อต้านไปมันจะมีประโยชน์อะไรอีก?

ความพ...