บทที่ 156 นัยน์ตาสีอำพันอ่อน

เมื่อแพทย์ประจำตระกูลถูกเรียกตัวมา พริมดาวกำลังซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม คลุมโปงมิดชิดและนอนนิ่งไม่ไหวติง

นิ้วเรียวขาวผ่องดุจลำเทียนกำชายผ้าห่มไว้แน่น ทว่าเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินเข้ามา เธอกลับลอบดึงผ้าห่มขึ้นสูงอีกนิด พร้อมกับหดไหล่ซ่อนตัวเข้าไปในกองผ้าห่มอย่างเงียบเชียบ

ท่าทีเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นไม่...