บทที่ 17 ไม่ต้องมาเสแสร้ง

ชายหนุ่มถือกล่องปฐมพยาบาลเดินตรงเข้ามาหาเธอ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเขาเปิดกล่องหยิบขวดน้ำยาสีน้ำตาลและสำลีออกมา "ยื่นเท้าออกมาสิ"

"ไม่ต้องมาทำเป็นห่วง!" พริมดาวชักเท้าหนีไปด้านหลัง น้ำเสียงเย็นชา "แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก"

"อยู่นิ่งๆ" เสียงของชลสิทธิ์กดต่ำลง เขาเอื้อมมือหนาไปคว้าข้อเท้าบา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ