บทที่ 20 หัวใจที่สูญเสียไป

พริมดาวยืนนิ่งงันราวกับถูกสาป

ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปที่เศษกระจกเกลื่อนพื้น มองดูสายไฟที่ถูกกระชากจนขาดวิ่น และมองดูอุปกรณ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งจิตวิญญาณของ "แสงดาว" ซึ่งบัดนี้กลายสภาพเป็นเพียงกองขยะ

หยาดเหงื่อ แรงกาย และความมุ่งมั่นทั้งหมดของเธอ...

พังทลายลงในพริบตา

เมื่อชลสิทธิ์มาถึง ภาพที่ปรากฏแก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ