บทที่ 36 ถือดีอวดดี

พริมดาวเดาไม่ออกเลยว่าชลสิทธิ์กำลังคิดอะไรอยู่ แต่เมื่อเห็นสายตาคมกริบคู่นั้นมองมา เธอก็เชิดหน้าด้วยความดื้อรั้นกลับไปทันที แต่ทว่ากลับดูงดงามจับตา

ชลสิทธิ์มองกิริยานั้น สายตาหยุดอยู่ที่ลำคอระหงของหญิงสาวครู่หนึ่ง

"พอได้แล้ว จะงอแงก็ให้มันมีขอบเขตหน่อย" เขาโบกมือเบา ๆ ด้วยท่าทีเรียบเฉย น้ำเสียงรา...