บทที่ 37 คำเชิญจากตระกูลจันทัง

รุ่งเช้าวันใหม่

พริมดาวรู้สึกตัวตื่นขึ้นเพราะเสียงกุกกักจากการลุกจากเตียงของชลสิทธิ์

เธอซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนหนา เงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่ยืนแต่งตัวอยู่ข้างเตียง ก่อนจะทิ้งศีรษะลงกับหมอนแล้วหลับตาลงอีกครั้ง ในใจลอบสบถคำว่า 'ซวยชะมัด' ออกมาอย่างหัวเสีย

ชลสิทธิ์ไม่อาจล่วงรู้ความคิดในใจของหญิงสาว เม...