บทที่ 41 ความตั้งใจที่จะกำจัด

นรมนที่เพิ่งถูกตบหน้าหันยังคงมีความรู้สึกชาวูบที่แก้ม ความโกรธแล่นพล่านในอก แต่เมื่อได้ยินถ้อยคำตำหนิของสมชาย เธอก็เบิกตาโพลงหันขวับไปมองทันที "คุณพูดว่าอะไรนะ!"

เธอมั่นใจว่าตัวเองทำทุกอย่างแนบเนียนดีแล้ว ถึงใครจะครหาว่าเธอจงใจพาพริมดาวที่แต่งตัวด้วยเศษผ้าแบบนั้นเดินฝ่าฝูงชน แต่เธอก็สามารถอ้างได้ว่า...