บทที่ 61 ไม่ควรยุ่ง

ครืด...

เสียงขาเก้าอี้ครูดไปกับพื้นดังสนั่น พริมดาวผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน

เก้าอี้ไม้เนื้อแข็งตัวนั้นทั้งหนักและเทอะทะ เธอต้องออกแรงผลักไม่น้อยกว่าจะขยับมันออกไปได้ เมื่อยืนขึ้นเต็มความสูง หญิงสาวจึงยังคงหอบหายใจเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความโกรธที่พุ่งพล่าน หรือเพราะความหนักของเก้าอี้ตัวนั้...