บทที่ 30 รั้งเธอเอาไว้

รั้งเธอเอาไว้

วันต่อมา...

“มาเก็บของเหรอพราว?” เกษมณีเอ่ยทักทายเด็กสาวที่อยู่ในการดูแลของตนมาสามเดือนเต็ม เธอรู้ดีว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอพราวมุกในฐานะเด็กฝึกงาน และไม่รู้เลยว่าถ้าเธอออกจากบริษัทไปแล้วจะยังมีโอกาสได้เจอกันอยู่หรือไม่...

“ใช่ค่ะพี่เกด พราวเคลียร์เซ็ตสุดท้ายให้เรียบร้อยตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ